Στον τομέα της παιδικής ηλικίας ορόσημα και ισχυρές ενδείξεις ψυχικής υγείας αποτελούν η προσαρμογή του παιδιού στη σχολική ζωή, η αίσθηση του «ανήκειν» στην ομάδα συνομηλίκων, η διαχείριση του άγχους αποχωρισμού και των ματαιώσεων, καθώς και η σταδιακή αυτονόμησή του. Επίσης, σημαντική είναι η ικανότητά του να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του με τρόπο κοινωνικά λειτουργικό, αλλά και να διοχετεύει εποικοδομητικά την ισχυρή ενέργεια που αυτά δημιουργούν. Στον τομέα της εφηβείας ζητούμενο αποτελεί η ανεξαρτητοποίηση, με την παράλληλη αποδέσμευση από τις γονεϊκές εικόνες, ώστε να συντελεστεί η μετάβαση από την παιδική στην ενήλικη ζωή. Ενδεικτικές διεργασίες της συγκεκριμένης ηλικιακής περιόδου είναι η παλινδρόμηση, η οποία συνίσταται στην εμφάνιση παλαιότερων σχημάτων συμπεριφοράς, η αμφιθυμία, που μπορεί να εκφραστεί με συναισθηματική αστάθεια στις σχέσεις, καθώς και οι παράλογες και παράδοξες αντιδράσεις. Γενικά, η προσπάθεια του εφήβου για ανεξαρτησία προβάλλει σαν απειλή για την οικογένεια σε σχέση με τις ισορροπίες που είχαν εδραιωθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή. Αυτό μπορεί είτε να οδηγήσει σε οικογενειακή κρίση είτε να σηματοδοτήσει τη δημιουργία νέων ισορροπιών.